Korte inhoud:
Hansje wil zijn moeder verrassen met een mandje bessen. De koning van het bosbessenland, vorst Bessenstein, tovert hem zo klein dat hij in een bootje van boomschors mee kan naar de zeven Blauw-bessenprinsjes en naar de Rode-bessenmoeder en haar zes dochtertjes. Met mandjes vol rode en blauwe bessen voor moeders verjaardag keert hij terug naar huis.

Fragment uit het boek:
Daar zitten zij al met hun zessen
En boenen en wrijven de bessen.
Want moeder beloofde en nu zal het zo zijn,
Hun bessen te koken met honing en wijn.
Ze werken heel ijvrig en zitten heel stil.
En roodbessenvrouw vraagt, wat Hansje graag wil?

Elsa Beskow geeft de maanden en natuurverschijnselen een menselijke gestalte, bijvoorbeeld Oom Rijp, Prinses Lente, Koning Winter en Vrouwtje Dooi.

Fragment uit het boek:
Niet voordat in het begin van de lente Koning Winter met zijne hofhouding naar de noordpool was vertrokken, kwam Vrouwtje Dooi. Maar toen deed ze ook flink haar plicht. Het was een plasboel van belang. Nu hielp het niet of Olle al riep en ook niet dat broer smeekend vroeg:

"Ga toch heen, Vrouwtje Dooi,
We vinden juist de sneeuw zoo mooi!"

Ze gaf zich geen rust zoolang ze nog een beetje sneeuw vond. De regen stroomde neer, de verdorde bladeren van het vorig jaar dwarrelden door haar bezem in de hoogte en alle menschen moesten niezen.
Olle was zeer boos op Vrouwtje Dooi.

Fragment uit het boek:
Er was eens een stadje en in dat stadje was er een straatje en in dat straatje stond een geel huisje en in dat huisje woonden drie zusters: tante Groen, tante Bruin en tante Paars. Eigenlijk hadden ze nog wel andere namen, maar alle kinderen in het stadje noemden hen zo, want tante Groen droeg altijd groene kleren, tante Bruin altijd bruine kleren en tante Paars steeds paarse kleren.

Een prentenboek van Elsa Beskow
Uitgeverij Christofoor, Zeist

Fragment uit het boek:

Pelle bracht de wol naar zijn grootmoeder en vroeg: "Lieve grootmoeder wil je mijn wol kaarden?"
"Maar natuurlijk, lieve jongen," zei grootmoeder, "als jij dan intussen het onkruid tussen de worteltjes wiedt."

Zes sprookjes waarin gewone mensen en kinderen op een of andere manier in aanraking komen met ongewone dingen.

Fragment uit het boek:
Toen Svantes moeder in de kamer kwam, legde zij dadelijk het pakje op het bed van de jongen neer en Svante haastte zich met zijn koortsige handen het papier er af te scheuren. Toen de kabouterpop te voorschijn kwam en de kabouter tegen hem knikte en lachte, werd hij zo blij, dat hij ook in lachen uitbarstte. Wat was zijn moeder gelukkig! In een hele week had zij haar jongen niet horen lachen, hij had alleen maar geklaagd. Nu zou Svante weer gezond worden, dacht zij en toen stak zij alle lichtjes aan van de Kerstboom, die op tafel stond en 't werd een echte Kerstavond.